آرامگاه پیر خاموش، با یک تاریخ بازگشت به دوره سلجوقیان، به عنوان محل دفن یکی از علما و عرفای قرن هفتم هجری به نام پیرخموش مرند شناخته میشود.
این آرامگاه در ابتدا محوطهای با مساحت دهها هزار متر مربع را فراهم کرده بود، اما متأسفانه با گذشت زمان و ناپیوستهی دستاندازی مردم و فعالیتهای ساختوساز، مساحت آن به کمتر از ۱۰۰ متر مربع کاهش یافته است. بخشهای ارزشمندی از این محل نیز، از جمله کاشیهای آن، به دلیل غارت و … تخریب شدهاند.
بقعه در زير زمين قرار دارد كه از ضلع شمالي توسط هفت عدد پله آجري ( كه بعد ها موزائيكي شده است ) به بيرون راه دارد. بقعه در اصل 24 متر مربع وسعت داشته است كه به حالت صليبي بنا شده است كه البته گويا با ريزش يكي از بازوهاي صليب ( بازوي شرقي ) در تعميراتي پر شده است.
كف بقعه تا سقف 2 متر ارتفاع دارد، سقف به يك نورگير 8 ضلعي منتظم يك متري ختم مي شود. چهار ضلع اين 8 ضلعي را گچبري ظريفي احاطه كرده است كه در صورت ترميم و رنگ آميزي، آجرها و گچ كاريها جلوه خود را باز خواهند يافت.
آرامگاه پیر خاموش به عنوان یکی از جاذبههای دیدنی مرند محسوب میشود و در تاریخ ۱۸ اسفند ۱۳۸۷ با شماره ثبت ۲۵۱۹۴ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این مکان با همت اداره میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری، در سالهای اخیر مورد بازسازی قرار گرفته است. این تلاشها بهمنظور حفظ و ارتقاء ارزشهای تاریخی و فرهنگی این مکان تاریخی صورت گرفته و مکانی برای جادبه گردشگری مرند تبدیل شده است
بقعه در زير زمين قرار دارد كه از ضلع شمالي توسط هفت عدد پله آجري ( كه بعد ها موزائيكي شده است ) به بيرون راه دارد. بقعه در اصل 24 متر مربع وسعت داشته است كه به حالت صليبي بنا شده است كه البته گويا با ريزش يكي از بازوهاي صليب ( بازوي شرقي ) در تعميراتي پر شده است
بقعه در زير زمين قرار دارد كه از ضلع شمالي توسط هفت عدد پله آجري ( كه بعد ها موزائيكي شده است ) به بيرون راه دارد. بقعه در اصل 24 متر مربع وسعت داشته است كه به حالت صليبي بنا شده است كه البته گويا با ريزش يكي از بازوهاي صليب ( بازوي شرقي ) در تعميراتي پر شده است
مرند – خيابان شريعتي شرقي – اول كوچه صمصامي – انتهاي بن بست اول دست چپ .
